ELIM – In het hart van Drenthe, waar de tijd soms lijkt stil te staan, weet kunstenaar Harm Kleiman als geen ander de ziel van zijn geboortedorp Elim te vangen. Zijn nieuwste schilderij, Vergane schoonheid, vormt daarop geen uitzondering. Het werk toont een Elim dat ooit werd vergeleken met het idyllische Giethoorn: een dorp van waterwegen, houten bruggetjes en een rust die je bijna kon horen.
Een ode aan het Elim van vroeger
Kleiman schildert niet alleen wat hij ziet, maar vooral wat hij herinnert. Zijn penseelstreken ademen nostalgie. Wie voor het schilderij staat, voelt direct de melancholie van een dorp dat door de jaren heen veranderde, maar waarvan de charme nooit helemaal verdween. Het is alsof het beroemde lied van Wim Sonneveld zachtjes meezingt: “Thuis heb ik nog een ansichtkaart…” — een regel die perfect past bij de sfeer die Kleiman oproept.
De kracht van herinnering
Volgens Kleiman is Vergane schoonheid geen treurzang, maar een eerbetoon. Het schilderij laat zien hoe het verleden voortleeft in verhalen, beelden en gevoelens. “Je kunt de tijd niet terugdraaien,” zegt hij vaak, “maar je kunt haar wel blijven koesteren.” En dat is precies wat dit werk doet: het houdt een stukje Elim vast dat anders misschien langzaam zou vervagen.