ELIM – Terwijl de teller van zijn benefietactie de vierduizend euro overschreed, vocht Jacques Severin zich een weg door een gesel van sneeuw en ijskoude regen. Zijn telefoon, bezweken onder het vocht, weigerde dienst. In de hand geklemd, een verregend document met plaatsnamen; zijn enige leidraad door het verraderlijke heuvellandschap van het Duitse Harzgebergte. Voor de meesten een recept voor rampspoed. Voor deze man uit Elim was het evenwel slechts de vierde dag van zijn buitengewone fietstocht naar Tsjechië voor het goede doel.
De Aanvang
Het avontuur nam zijn aanvang vijf dagen eerder, op een grauwe dag in Drenthe. Het vertrek uit Elim had nog de schijn van een alledaagse fietstocht, maar Duitsland bleek een ander welkomstcomité te hebben voorbereid. Alras noopten regen- en hagelbuien hem tot schuilen en moest hij constateren dat het vertrouwde, vlakke landschap plaatsmaakte voor een glooiend parcours. “Redelijk op en neer,” noteerde hij nog met laconieke ondertoon, “maar nog geen bergen hoor.”
Jacques Severin
Jacques Severin, de man met een missie.
De Eerste Beproevingen
Die bergen lieten evenwel niet lang op zich wachten. De tocht voerde hem door de historische binnenstad van Osnabrück, langs een uitgestrekt rangeerterrein vol Nederlands militair materieel – een zwijgzame herinnering aan de beweegreden voor zijn reis: Oekraïne. De hellingen werden steiler, de accu’s van zijn rijwiel raakten sneller uitgeput en de beproevingen stapelden zich op. Een administratieve fout bij een hotelboeking dwong hem tot een omweg van zeventien kilometer. Toch zette hij onverdroten door.
De derde dag bracht het serieuze klimwerk, met stijgingspercentages van acht procent en de eerste haarspeldbochten. De beloning voor zijn inspanningen manifesteerde zich in de vorm van goed nieuws: de toezegging van een interview met een regionale krant bij aankomst in Turnov fungeerde als een aanzienlijke stimulans. De natuur had de zwaarste beproeving echter voor een later moment bewaard.
De Ultieme Test: Overleven in de Harz
Dag vier ontpopte zich tot de ultieme test. “Vandaag was het werkelijk hopeloos weer,” rapporteerde hij aan zijn volgers. “Vijfennegentig procent regen en vijf procent sneeuw.” De fietstocht door het zuidelijke Harzgebergte transformeerde in een overlevingstocht. Van het landschap genieten was uitgesloten. Toen zijn telefoon de geest gaf, was hij overgeleverd aan zijn voorbereiding: het papieren reisplan. Doorweekt en verkleumd bereikte hij zijn hotel in Kelbra. De ontvangst was hartverwarmend. “Iedereen heeft het met mij te doen,” schreef hij. “Kranten ontvangen voor mijn schoenen.”
Onweerstaanbaar
Die kranten in zijn schoeisel staan symbool voor deze reis. Een reis van afzien, van doorzettingsvermogen wanneer alles tegenzit, maar tevens van een overweldigende steun. Terwijl Severin de elementen trotseerde, groeide het bedrag van zijn inzamelingsactie gestaag. Op de ochtend van de vijfde dag wees de teller een indrukwekkend bedrag aan: € 4.075,50.
Met meer dan de helft van de kilometers afgelegd, is de missie van Jacques Severin nog niet voltooid. Maar één ding staat vast: deze man laat zich niet weerhouden. Niet door een wolkbreuk, niet door een verkeerd geboekt hotel en al zeker niet door een sneeuwstorm in de Harz.