Voorpagina

Afgelopen zaterdag stond voor Elko 1 de eerste veldwedstrijd op het programma tegen Thrianta. Na een ongeslagen zaalcompetitie was de ploeg uit Elim gebrand om een goed resultaat neer te zetten tegen de concurrent uit Hoogeveen. Helaas viel op beslissende momenten het dubbeltje de verkeerde kant op. De eindstand werd 23-22 voor Thrianta.

In de aanval begonnen Leroy Otten, Tygo Dijkslag, Heidi Blokzijl en Romy Pieters. Het verdedigingsvak bestond uit Hendri Kerssies, Jelmer Dijkslag, Fabienne Wachtmeester en Mila Wachtmeester.

Zoals vooraf verwacht, ontwikkelde de wedstrijd zich tot een spannende en gelijk opgaande strijd. In de beginfase wist Thrianta regelmatig het initiatief te nemen en pakte meerdere keren een kleine voorsprong. Elko bleef echter telkens aanhaken, waardoor het verschil nooit groot werd en beide ploegen elkaar weinig ontliepen. Halverwege de eerste helft kende Elko een sterke fase waarin het spel goed werd uitgespeeld en kansen werden benut. De ploegen gingen de rust in met 10-13.

In de rust maakte trainer Giel Bisschop duidelijk dat deze laatste fase van de eerste helft moest worden doorgezet. Het tempo van het spel moest hoog blijven en de kansen moesten worden afgerond.

Na rust kwam Elko scherp uit de startblokken en bouwde de voorsprong uit tot 10-16, maar dit beloofde spel werd niet doorgezet. De Elkoërs bleven echter strijden en wisten meerdere keren weer op gelijke hoogte te komen. Het spel golfde op en neer en in de slotfase leek het beide kanten op te kunnen vallen. Uiteindelijk trok Thrianta met 23-22  aan het langste eind, waardoor Elko met lege handen achterbleef.

Volgende week krijgt de ploeg de kans om zich te herpakken voor een nieuwe derby tegen Hollandscheveld en opnieuw voor de punten te strijden. Doelpunten deze wedstrijd kwamen van Heidi (5x), Romy (4x), Tygo, Fabienne en Mila (allen 3x), Hendri (2x), Leroy en Jelmer (beiden 1x).

Elim – Op dinsdag 7 april organiseert stichting EVA alweer de derde inloop-koffiemorgen in de Huuskamer van De Wiekswal. Om de veertien dagen komen we op dinsdagochtend gezellig bij elkaar om samen koffie te drinken en met elkaar in gesprek te gaan.

De vorige bijeenkomsten waren een groot succes. Vorige keer maakten de deelnemers prachtige Paasstukjes – zie de foto’s hieronder.

Deze keer kijken we samen terug op de voorbije Paasdagen en is er natuurlijk weer alle ruimte voor ontmoeting, gezelligheid en een goed gesprek. Geeft het elkaar svp door, daar niet iedereen van onze ouderen een computer heeft. Er zijn geen kosten aan verbonden!

Ervaring en vertrouwen
De Witte is momenteel directeur-bestuurder van Bibliotheek Hoogeveen en staat bekend om zijn betrokkenheid bij het lokale bestuur. Volgens Gemeentebelangen, de grootste fractie, is hij “uitstekend toegerust” om de gesprekken te leiden die moeten uitmonden in een stabiel en breed gesteund college.

Opdracht als verkenner
In de komende weken voert De Witte gesprekken met alle partijen in de gemeenteraad. Hij onderzoekt waar inhoudelijke overeenkomsten liggen, welke partijen samen willen werken en of er opnieuw ruimte is voor een raadsbreed programma, een werkwijze die De Wolden al eerder succesvol toepaste. Zijn bevindingen worden binnen een paar weken aan de gemeenteraad gepresenteerd. Deze week is Roy te gast bij video rubriek Koopman op pad. www.koopmanoppad.nl

Op weg naar Pasen.

Dienst doen? Nee dus.
Na 52 jaar stoppen met preken.
“Uw rechteroog ziet bijna niets,” kreeg ik te horen.

Staar, enzo.

Gelukkig geen ernstig “enzo”.
Dat kwam de verpleegster me zeggen.

Ik mompelde wat aangeslagen, nou ja,
ik heb mijn diensten maar afgezegd.

De jonge verpleegster vroeg:
"O" bent u dominee ofzo?”
En ineens straalde haar gezicht.

“Weet u, mijn vriend en ik gaan met Pasen belijdenis doen.”

Ze straalde! Dát zag ik wel.
Pasen. Soms word je met een enkel woord verrast.

Haar stralende gezicht ontroerde me.
Pasen. Ds. Heiner

ELIM / TURNOV – Wat begon als een sportieve uitdaging groeide uit tot een indrukwekkende missie met een duidelijk doel. Jacques Severin fietste in acht dagen tijd van Elim naar Turnov, een tocht van maar liefst 921 kilometer. Met deze prestatie haalde hij ruim €4300 op voor hulp aan Oekraïne.

De opbrengst van de fietstocht is bedoeld voor de bekostiging van een vrachtwagentransport met hulpgoederen naar Oekraïne. Daarmee krijgt de actie een concreet en tastbaar vervolg: niet alleen aandacht vragen, maar daadwerkelijk hulp leveren.

De route voerde door Duitsland, langs plaatsen als Osnabrück, Leipzig en Dresden, voordat Severin de grens met Tsjechië overstak. Onderweg kreeg hij te maken met zware omstandigheden, waaronder regen, kou, heuvelachtig terrein en technische uitdagingen. Toch wist hij zijn einddoel zonder noemenswaardige pech te bereiken.

“Het was soms echt afzien, vooral door het weer en de lange dagen,” aldus Severin. “Maar telkens als het zwaar werd, dacht ik aan het doel: hulp bieden aan mensen die het veel moeilijker hebben dan ik.”

De fietstocht stond niet alleen in het teken van sportieve prestatie, maar vooral van betrokkenheid. Onderweg merkte Severin hoezeer het onderwerp leeft. De steun van volgers, familie en donateurs gaf hem de motivatie om door te zetten.

Met een eindstand van ruim €4000 kan nu een belangrijke volgende stap worden gezet: het realiseren van een transport met hulpgoederen richting Oekraïne. Daarmee krijgt de actie een blijvende impact. Severin kijkt dankbaar terug op zijn reis: “Ik heb mezelf onderweg echt leren kennen. Maar het mooiste is dat we dit samen hebben gedaan. Dit resultaat is van iedereen die heeft gesteund.” De fietstocht mag dan voltooid zijn, de missie gaat door.

ELIM – Terwijl de teller van zijn benefietactie de vierduizend euro overschreed, vocht Jacques Severin zich een weg door een gesel van sneeuw en ijskoude regen. Zijn telefoon, bezweken onder het vocht, weigerde dienst. In de hand geklemd, een verregend document met plaatsnamen; zijn enige leidraad door het verraderlijke heuvellandschap van het Duitse Harzgebergte. Voor de meesten een recept voor rampspoed. Voor deze man uit Elim was het evenwel slechts de vierde dag van zijn buitengewone fietstocht naar Tsjechië voor het goede doel.

De Aanvang
Het avontuur nam zijn aanvang vijf dagen eerder, op een grauwe dag in Drenthe. Het vertrek uit Elim had nog de schijn van een alledaagse fietstocht, maar Duitsland bleek een ander welkomstcomité te hebben voorbereid. Alras noopten regen- en hagelbuien hem tot schuilen en moest hij constateren dat het vertrouwde, vlakke landschap plaatsmaakte voor een glooiend parcours. “Redelijk op en neer,” noteerde hij nog met laconieke ondertoon, “maar nog geen bergen hoor.”

Jacques Severin
Jacques Severin, de man met een missie.

De Eerste Beproevingen
Die bergen lieten evenwel niet lang op zich wachten. De tocht voerde hem door de historische binnenstad van Osnabrück, langs een uitgestrekt rangeerterrein vol Nederlands militair materieel – een zwijgzame herinnering aan de beweegreden voor zijn reis: Oekraïne. De hellingen werden steiler, de accu’s van zijn rijwiel raakten sneller uitgeput en de beproevingen stapelden zich op. Een administratieve fout bij een hotelboeking dwong hem tot een omweg van zeventien kilometer. Toch zette hij onverdroten door.

De derde dag bracht het serieuze klimwerk, met stijgingspercentages van acht procent en de eerste haarspeldbochten. De beloning voor zijn inspanningen manifesteerde zich in de vorm van goed nieuws: de toezegging van een interview met een regionale krant bij aankomst in Turnov fungeerde als een aanzienlijke stimulans. De natuur had de zwaarste beproeving echter voor een later moment bewaard.

De Ultieme Test: Overleven in de Harz
Dag vier ontpopte zich tot de ultieme test. “Vandaag was het werkelijk hopeloos weer,” rapporteerde hij aan zijn volgers. “Vijfennegentig procent regen en vijf procent sneeuw.” De fietstocht door het zuidelijke Harzgebergte transformeerde in een overlevingstocht. Van het landschap genieten was uitgesloten. Toen zijn telefoon de geest gaf, was hij overgeleverd aan zijn voorbereiding: het papieren reisplan. Doorweekt en verkleumd bereikte hij zijn hotel in Kelbra. De ontvangst was hartverwarmend. “Iedereen heeft het met mij te doen,” schreef hij. “Kranten ontvangen voor mijn schoenen.”

Onweerstaanbaar
Die kranten in zijn schoeisel staan symbool voor deze reis. Een reis van afzien, van doorzettingsvermogen wanneer alles tegenzit, maar tevens van een overweldigende steun. Terwijl Severin de elementen trotseerde, groeide het bedrag van zijn inzamelingsactie gestaag. Op de ochtend van de vijfde dag wees de teller een indrukwekkend bedrag aan: € 4.075,50.

Met meer dan de helft van de kilometers afgelegd, is de missie van Jacques Severin nog niet voltooid. Maar één ding staat vast: deze man laat zich niet weerhouden. Niet door een wolkbreuk, niet door een verkeerd geboekt hotel en al zeker niet door een sneeuwstorm in de Harz.

In de nacht van zaterdag 28 op zondag 29 maart 2026 is het weer zover: om 02:00 uur springen de klokken een uur vooruit. Dat betekent een uurtje minder slaap, maar ook een uurtje langer licht in de avond. Handig voor wie graag buiten is, sport of gewoon geniet van een zonnige avond.

Maar waarom doen we dit eigenlijk?

Het idee achter zomertijd is simpel: door de klok in de zomer een uur vooruit te zetten, valt het daglicht beter samen met de uren waarop mensen actief zijn. Zo wordt er minder kunstlicht gebruikt. Al in 1784 schreef Benjamin Franklin, met een knipoog, dat vroeg opstaan met de zon kaarsen zou besparen. Pas in 1916 werd het idee serieus ingevoerd, toen Duitsland en Oostenrijk-Hongarije tijdens de Eerste Wereldoorlog de klok verzetten om kolen te besparen. De rest van Europa volgde snel.

Vandaag de dag is zomertijd nog steeds onderwerp van discussie, maar voorlopig blijft het onderdeel van onze jaarlijkse rituelen. Dus: vergeet niet je klok te verzetten, en geniet van de extra avondzon!